Czterdziesty kraj

[trolik1]

Dziewiętnasty dzień: poddajemy się!:-)

W rozmowie z Anwarem dowiedzieliśmy się, że droga do Korytarza Wahańskiego trwa 2 dni jazdy samochodem oraz jeden dzień na koniu. Prawdopodobnie bylibyśmy w stanie skrócić na naszych motorkach część samochodową do jednego dnia, więc nie byłoby tak źle. Główny problem polegał jednak na tym, że potrzebny był permit którego nie mieliśmy. No nic-postanowiliśmy zajechać tak daleko jak się da żeby uspokoić sumienie:-).

Po dobrym śniadanku i pożegnaniu z Anwarem ruszyliśmy na przełęcz oddzielającą Buni od naszego celu. Mogę powiedzieć tak: pierwsza godzina jazdy była cudowna!

[YOUTUBEHD]f_JilVxR0Kg[/YOUTUBEHD]

Problem polegał jednak na tym, że po zjeździe z przełęczy zaczęła się niekończąca wioska z kałużami, dziurami, kurczakami, psami. Do tego dochodził charakterystyczny element architektury widoczny chyba w całym Pakistanie: mury. Każdy dom otoczony jest wysokim murem-podejrzewam że chodzi o trzymanie kobiet w środku. Niemniej jednak jak jedziesz wąską drogą przez wieś i z obu stron masz wysoki mur to czujesz się prawie jak w tunelu...
[YOUTUBEHD]q8bKbFD1sRY[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]OSQE4AKLAsM[/YOUTUBEHD]
Poza tym po prostu nie było tam ładnie...
[YOUTUBEHD]g12K1cCrSsA[/YOUTUBEHD]
Czulibyśmy się zapewne inaczej mając przed sobą wyraźny cel do osiągnięcia. Tego jednak dnia celu nie mieliśmy-pojechaliśmy więc do miejsca gdzie widać tą oto górę:

Tam właśnie mieliśmy dojechać i przesiąść się na konie, oczywiście pod warunkiem posiadania permitu:-). Droga powrotna była równie męcząca, ale zatrzymywaliśmy się częściej coby się czegoś napić i pogadać z ludźmi


Jadąc w głąb doliny minęliśmy piękną miejscówkę idealnie nadającą się na biwak. Tam właśnie postanowiliśmy zanocować dzisiejszego wieczorka. Najpierw jednak trzeba do tego miejsca dojechać...
[YOUTUBEHD]6rkppSbLFxk[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]BTL_eR4EcCk[/YOUTUBEHD]
Potem były już krzesełka i podziwianie pięknych okoliczności przyrody

[YOUTUBEHD]Az2xMi6KNko[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]DrU8L5OEJLw[/YOUTUBEHD]
Podczas rozbijania namiotów Wojtek zauważył coś dziwnego na oponach

To cholerstwo rosło w trawie i było twarde jak drut. Mieliśmy tego pełno w klapkach, butach itd. Musieliśmy też zmienić miejsce biwakowania coby nie dziurawić naszych materacy
[YOUTUBEHD]AWrXRmIcooE[/YOUTUBEHD]
Potem na szczęście była już tylko sesja zdjęciowa i lulu

[Mhv]

Piknie
A jak komunikacja z lokalesami - tzn. jaki język głównie tam funkcjonuje i jak można się dogadać?
(oprócz machania rękami)

[trolik1]

Napisał Mhv

Piknie
A jak komunikacja z lokalesami - tzn. jaki język głównie tam funkcjonuje i jak można się dogadać?
(oprócz machania rękami)

Mieszanka naszych krótkich rączek i łamanego angielskiego okraszonego niewinnym uśmiechem w zupełności wystarczyła:-).
Pozdrawiam trolik

[trolik1]

Dwudziesty dzień: rajska dolina

Tej nocy spało mi się bardzo dobrze-wieczorem było ciepło więc można było dłużej pogadać i nie trzeba było uciekać przed chłodkiem do śpiworów. Nie lubię zbyt wcześnie iść spać-budzę się wtedy w środku nocy i jestem do niczego rano. Po śniadanku zebraliśmy się szybko, i ruszyliśmy w drogę, bo kolejny nocleg czekał nas w rajskiej dolinie!:-)
[YOUTUBEHD]-2dpTX_d2XI[/YOUTUBEHD]
 W ferworze walki Wojtkowi rozleciał się but, więc trzeba było go naprawić. W tym celu zajechaliśmy na chwilę odwiedzić szewca w Buni
[YOUTUBEHD]aPqtWdPeiS8[/YOUTUBEHD]
Przy okazji wzięliśmy paliwo, żarcie i wodę, po czy ruszyliśmy dalej. W drodze powrotnej postanowiliśmy śmignąć drugą stroną rzeki tym samym omijając Mastudż i te wielkie remonty drogowe. To była bardzo dobra decyzja!:-)
[YOUTUBEHD]wXLRlcdp0F4[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]lpwYaGagdLQ[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]3lM5L157Jn8[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]Qr5fVNH1aN8[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]sW2fQzhCZ4o[/YOUTUBEHD]
Podczas jazdy w przeciwnymi kierunku umknął nam jeden szczegół - księżycowy krajobraz na szczycie przełęczy Szandur. Wydaje mi się, że kolor i konsystencja podłoża były spowodowane obsunięciem się zbocza góry. Wrażenie jady po tym czymś było niesamowite - jechało się jakby po mące, która jednak stwardniała na kamień. Gdzieniegdzie jednak podłoże było miękkie i koła zapadały się po piasty. To był czad!:-)
[YOUTUBEHD]JFmQaCdwvdE[/YOUTUBEHD]
Po wyjeździe z "księżyca" było już "normalnie":-)
[YOUTUBEHD]BNmJivUQl_s[/YOUTUBEHD]
Po wjeździe do rajskiej doliny zaczęliśmy szukać miejsca na biwak, bo słonce zachodziło już za górą, robiło się ciemno i chłodno - w końcu byliśmy na wysokości ponad 3000mnpm:-). Z miejscówką nie było łatwo, bo wzdłuż dolny wiał zimny wiatr przenikający do kości. Musieliśmy znaleźć coś takiego, co chroniłoby nas od wiatru i jednocześnie pozwalało cieszyć się widoczkami:-). W końcu jest! Święty Graal!:-)
[YOUTUBEHD]r3Ude8QQ0e8[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]P5R1fwRvu3w[/YOUTUBEHD]

[trolik1]

Dwudziesty pierwszy dzień: trałtfisze

Noc była zimna jak cholera, ale pomny doświadczeń z Deosai uciekłem wcześnie do namiotu i zasnąłem. W związku z tym oczywiście obudziłem się około 3ciej i do rana przewracałem z boku na bok. Plusem naszej miejscówki było to, że słoneczko zawitało z samego ranka i już ok 7mej można było wyjść z namiotu na ciepełko. Wyciągnęliśmy więc maty i grzaliśmy się niczym koty podziwiając przy okazji piękno przyrody. Gdzieś tak około 11tej zebraliśmy się do jazdy, która trwała całe 2 minuty, bo przecież trzeba było robić drony, zdjęcia, filmy...:-)
[YOUTUBEHD]BRc_GyE08dw[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]DPzWobqZDTI[/YOUTUBEHD]

Piękne lenistwo! Uwielbiam te chwile na wyprawach kiedy nie trzeba się spieszyć, wokół jest pięknie i można zapełniać twardy dysk w łepetynie pięknymi widokami. Piszę teraz te słowa i jestem znowu w tej bajkowej dolinie i czuję słońce ogrzewające mój zmarznięty, uśmiechnięty pysk:-)
[YOUTUBEHD]bD38oOuK8p0[/YOUTUBEHD]

Pełni szczęścia dopełniły krowy ubrane w piękne futerka. Uwielbiam oglądać te fajne zwierzaki na wolności, szczególnie w takim cudownym miejscu. Kiedyś w Pamirze miałem bliskie spotkanie 3go stopnia z rogami takiego zwierzaka-na szczęście przeżyłem i od tej pory żywię do nich sentyment.
[YOUTUBEHD]g-dYtBvrxuo[/YOUTUBEHD]

Dolinę opuściliśmy wczesnym popołudniem i ruszyliśmy powoli w drogę powrotną do Gilgit. Nie szło nam zbyt szybko, bo widoczki były całkiem spoko...
[YOUTUBEHD]EpBEfLN_c6A[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]ww6BZJKdUy8[/YOUTUBEHD]

Poniżej jest ciekawy filmik: czysty strumień z gór wpływa do rzeki, która przepłynęła przez kilka wiosek. Ta rzeka wpływa później do Indusu, który zasila w wodę Gilgit i wiele innych miast. Aż strach pomyśleć jak wygląda Ganges...:-)
[YOUTUBEHD]tQyUaY2zERo[/YOUTUBEHD]
Po kilku dniach na diecie zielsko-chlebowej potrzebowałem białka zwierzęcego coby nadrobić zaległości w sadełku. Na kurczaki nie mogłem patrzyć, ale po drodze od czasu do czasu widzieliśmy coś w rodzaju stawów hodowlanych zasilanych wodą z rzeki. Przy jednym z takich miejsc znaleźliśmy mały hotelik i zatrzymaliśmy się tam na nocleg mimo wczesnej godziny. Resztę popołudnia i wieczór spędzaliśmy na obżeraniu się tymi wspaniałymi trałtfiszami:-). Sam osobiście pożarłem ponad dwie tace tego dobra i szczęśliwy położyłem się spać

[trolik1]

Dwudziesty drugi dzień: ostatni dzień wyprawy.

Pobudka była bardzo przyjemna - świeciło słoneczko, było ciepło, a brzuszek przyjemnie burczał w oczekiwaniu na śniadanie. Po śniadanku poszliśmy jeszcze obejrzeć zalew znajdujący się kilka kroków od naszej miejscówki


To miał być ostatni dzień wyprawy, więc nastroje nie były zbyt fajne - mimo ciągłych sraczek, zimna, braku higieny itd ten kraj i Ludzie są po prostu wspaniali. Te ponure myśli były na szczęście osładzanie tym, że nasz pobyt w Pakistanie potrwa jeszcze kilka dni:-). Mieliśmy do pokonania niewiele ponad 100 kilometrów, więc bez pośpiechu zebraliśmy się w dalszą drogę i często po drodze robiliśmy przystanki dla podziwiania widoczków:


[YOUTUBEHD]R8glvHoegp4[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]aquwTIf44jU[/YOUTUBEHD]
Po drodze minęliśmy kilka przyjemnych wiosek przyklejonych do brzegu rzeki. Było też jedno fajne miasteczko - przejeżdżając przez nie czułem żal, że to już ostatnie takie miejsce na naszej drodze. Ostatnie bazary, ostatnie kolory...dotarło chyba do mnie wtedy, że nasza wyprawa powoli się kończy...
[YOUTUBEHD]iV-SxYD-m8Q[/YOUTUBEHD]
Jeszcze kilka ładnych widoczków...



W końcu mimo baaardzo powolnej jazdy dotarliśmy do Gilgit
[YOUTUBEHD]0w8ojV6egVo[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]7YIkq6gp1I8[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]byAUa7fwwlc[/YOUTUBEHD]
Zatrzymaliśmy się jeszcze w naszej ulubionej knajpie żeby zjeść coś w miarę pewnego w stosunkowo czystym miejscu.

Właściwie to nie mam już o czym pisać tego dnia, więc wrzucę zdjęcia.

Szewc:

Elektryka

to był fajny dzionek jazdy z pięknymi widokami

[Mhv]

Pięknie Fotki zjawiskowe.

[trolik1]

Napisał Mhv

Pięknie Fotki zjawiskowe.

naprawdę cięzko byłoby schrzanić fotki w takich pięknych miejscach:-)
pozdrawiam trolik

[trolik1]

Dwudziesty trzeci dzień: Gilgit na motorkach.

Kolejny piękny dzionek w krainie Muminków!:-). Plan był taki, że po śniadaniu zbieramy się na lekko i śmigamy ostatni raz nacieszyć się klimatem Gilgit. Pogoda była cudna, temperatura około 30 stopni. więc w sam raz na wycieczkę w krótkim rękawku:-). Trochę kłóciło się to z moją zasadą minimalizowania ryzyka podczas jazdy na motorku, ale co tam...:-). Smutno było ostatni raz wyjeżdżać z bazy...
[YOUTUBEHD]PshLgO8nKNs[/YOUTUBEHD]
Nasza baza była ulokowana w dzielnicy Danior, która znajduje się na południe od centrum na lewym brzegu rzeki. Za każdym razem musieliśmy więc przejeżdżać przez taki fajny most - zawsze dawało mi to kupę radości, bo był tam pierwszy fajny widoczek na miasto i otaczające góry.
[YOUTUBEHD]SMBXREG7hKM[/YOUTUBEHD]
Po przejeździe przez most skręciliśmy w prawo do miasta, ale nie zajechaliśmy daleko - trzeba było przecież zapodać soczek mangusiowy!:-)
[YOUTUBEHD]RUnIqhvqHt0[/YOUTUBEHD]
Gilgit jako stolica "obłasti" Gilgit-Baltistan jest miastem większym niż te, które widzieliśmy na Terenach Północnych. Jeśli jednak chodzi o zabudowę czy "architekturę" ja nie widziałem jakichś większych różnic w stosunku do innych miejscowości w regionie-miałem wrażenie, że cały czas jadę przez taką samą wioskę jak te, których minęliśmy dziesiątki po drodze.
[YOUTUBEHD]JEVZioehRGk[/YOUTUBEHD]
W trakcie zakupów poczułem znajome, acz niemiłe bulgotanie w żołądku, które stopniowo przesuwało się coraz niżej grożąc ...hmmmm... wiadomo czym...:-). Postanowiłem więc czym prędzej wracać do mojego ukochanego kibelka, w którym spędziłem tyle przyjemnych chwil...

Pisałem już wcześniej, że mimo pozornego chaosu panującego w ruchu drogowym czułem się stosunkowo bezpiecznie podczas jazdy na motorku, - mimo braku oznakowania drogowego, świateł, przejść dla pieszych itd można było spokojnie śmigać mając świadomość tego, że wszyscy widzą wszystko. To moje przekonanie zostało zniszczone przez rzeczywistość - na szczęście w ostatni dzień jeżdżenia na motorku. Nie wiem jak czułbym się gdyby ta przygoda spotkała mnie w pierwszych dniach wyprawy.
[YOUTUBEHD]Hlf5jLYj1-o[/YOUTUBEHD]
Na szczęście Panu nic się nie stało oprócz siniaków. Powiedziałem, że widziałem całe zajście i mogę służyć jako świadek jeśli trzeba....Pan zapytał: a po co:-). Na chwilę zapomniałem, że jestem w Pakistanie:-). Po chwili dołąćzył do nas sprawca zamieszania i zostawiliśmy ich samych coby dogadali się między sobą. Reszta dnia upłynęła nam na pakowaniu, spędzaniu czasu w toalecie...:-) Ogólnie standard:-)

[trolik1]

Pierwszy filmik z serii. Miłego oglądania!:-)
[YOUTUBEHD]l1MMEVVLclY[/YOUTUBEHD]